Vier tegen drie

Veel lopers luisteren via hun iPod naar muziek. Ik niet, want ik heb het conservatorium gedaan. Als je luistert naar muziek ga je vanzelf op de maat lopen. De meeste westerse muziek heeft een vierkwartsmaat (vier tellen in een maat, waarbij de eerste tel wordt benadrukt). Het ritme van mijn ademhaling loopt daar niet mee synchroon: drie stappen per inademing, drie stappen per uitademing - twee driekwartsmaten! Ook bij een driekwartsmaat krijgt de eerste tel extra nadruk en de andere twee niet (zwaar, licht, licht). Als er gelijktijdig sprake is van een driekwartsmaat en een vierkwartsmaat, wat het geval is als ik loop met muziek, vindt er steeds een ritmische verschuiving plaats omdat de zware maatdelen niet samenvallen. Dat loopt niet lekker en dat luistert niet lekker. Typisch een geval van beroepsdeformatie. • Camille Boyer


Driekwartsmaat versus vierkwartsmaat
4/4:    1    2    3    4    1    2    3    4    1    2    3    4    1    2    3    4 ...  
3/4:    1    2    3    1    2    3    1    2    3    1    2    3    1    2    3    1 ...   

Uitslover

Als voorbereiding op de marathon van Berlijn trainde ik met een voor mij veel te snel hardloopgroepje. Een vast onderdeel van de training was het bedwingen van de Nesciobrug, een achthonderd meter lange fietsers- en voetgangersbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Ik liep geconcentreerd in mijn eigen tempo omhoog terwijl mijn ademhaling zwaarder werd en mijn hartfrequentie toenam. Halverwege de helling hoorde ik achter mij een luid telefonerende man, die me snel inhaalde. Het was een zakelijk gesprek. Fietsend heuvelop een serieus gesprek voeren, dat leek me geen sinecure. Hij passeerde me en ik keek opzij. Het bleek een van mijn medelopers. Hij liet me achter zich alsof ik stil stond. • Camille Boyer


Nesciobrug
 

Nike’s knappe marketing

Je ziet nog regelmatig hardlopers die het shirt dragen van de avondeditie van de Dam tot Damloop uit 2009. Opvallende paarse shirts met roze opdruk, van Nike. Met enige jaloezie kijk ik ernaar. Ik had graag deelgenomen aan die loop en ik had graag zo’n shirt willen hebben, ondanks mijn langdurige aversie tegen het merk. Ooit kocht ik uit pure begerigheid dure Nike Air zaalvoetbalschoenen die ik slechts één keer heb gedragen omdat het leer zo zacht bleek dat mijn grote-teennagel al bij het eerste schot afscheurde. Toen ik onlangs op zoek was naar een hardloopbroek die schrale dijen zou voorkomen, bleek uiteindelijk alleen Nike de broek die aan mijn wensen voldeed te verkopen. Hij loopt heerlijk. Het is knap om een ontevreden klant die zich nadrukkelijk van je heeft afgekeerd, uiteindelijk toch voor je merk te winnen. • Camille Boyer 

In de hitte heuvelop

Lesbos, Griekenland. Het enige moment van de dag dat hardlopen er te doen is, is om half zeven ‘s morgens. Vanaf het appartement loop ik naar Molyvos, een oud dorpje dat tegen de helling van een heuvel is gebouwd met op de top een indrukwekkende middeleeuwse vesting. Ik loop de slingerende weg naar boven en beeld me in dat ik Alpe d’Huez beklim met zijn vele bochten. Binnenbochten zijn korter maar stijler, buitenbochten langer maar vlakker. Geroutineerde wielrenners schijnen te kiezen voor de buitenbocht en dat doe ik dus ook. Bovenop de heuvel stop ik even en geniet van het uitzicht alvorens terug te keren om de anderen te wekken en naar het strand te gaan. • Camille Boyer


Molyvos’ vesting