11 juli 2012

Uitslover

Als voorbereiding op de marathon van Berlijn trainde ik met een voor mij veel te snel hardloopgroepje. Een vast onderdeel van de training was het bedwingen van de Nesciobrug, een achthonderd meter lange fietsers- en voetgangersbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Ik liep geconcentreerd in mijn eigen tempo omhoog terwijl mijn ademhaling zwaarder werd en mijn hartfrequentie toenam. Halverwege de helling hoorde ik achter mij een luid telefonerende man, die me snel inhaalde. Het was een zakelijk gesprek. Fietsend heuvelop een serieus gesprek voeren, dat leek me geen sinecure. Hij passeerde me en ik keek opzij. Het bleek een van mijn medelopers. Hij liet me achter zich alsof ik stil stond. Camille Boyer


Nesciobrug