De Midzomernachtcross gaat altijd door

In juni ga ik de Midzomernachtcross in het Amsterdamse Bos lopen. In 2007 zou ik ook meedoen. Een uur voor de start kwam de regen echter in zulke onwaarschijnlijke hoeveelheden naar beneden, dat ik niet ben gegaan. Tijdens de start was het alweer droog en had ik spijt. Twee keer eerder heb ik wel meegelopen. Beide keren vonden plaats na een warm en droog voorjaar. Op de langste vrijdag van het jaar lag het bos er in de lauwe avondzon schitterend bij. Na een kilometer verlieten we de verharde weg en liepen een smal bospaadje in. Duizenden benen zorgden voor een metershoge stofwolk en ontelbare stofdeeltjes lichtten op in de zonnestralen die door het bladerdek schenen. Dit beeld symboliseert voor mij de Midzomernachtcross. Ik reken dus op mooi weer, maar mocht het toch regenen, hoe hard ook: ik doe mee. • Camille Boyer

Rijkeluishuizen

Lopen langs de Amstel is alleen al een feest door de soms schitterende huizen die je passeert. Eeuwenoude buitenverblijven met grote tuinen, boomgaarden en theekoepels, gebouwd door de superrijken van toen. Enige jaren geleden is op de hoek van de Amstel en de Machineweg een splinternieuwe villa opgetrokken. Een wit bouwwerk, hoog uittorenend boven de omgeving, met een vrijwel kale tuin, afgeschermd door een kil hek met beveiligingscamera’s. Achter het hek staat vaak een zwarte Porsche Cayenne. Naast het huis ligt een tot de rand toe gevuld zwembad, dat schijnbaar nooit wordt gebruikt. Onlangs is in de tuin een glazen bouwsel met fitnessapparatuur neergezet waar niemand ooit lijkt te trainen. De laatste toevoeging is een steiger in de Amstel, waaraan een zwart jacht ligt afgemeerd. Vond men vroeger die destijds nieuwe rijkeluishuizen net zo afschuwelijk als ik dit stulpje nu? • Camille Boyer

Oud ruikeluishuis aan de Amstel

Egmond (1)

De Halve van Egmond heeft iets heroïsch. Hartje winter eenentwintig kilometer onder spartaanse omstandigheden door de duinen en over het strand lopen - ik heb me er nooit aan durven wagen. Onlangs was ik in Den Helder. Ik wilde er een ontspannen rondje door de duinen lopen, maar ik kwam al snel onverwacht op het strand terecht. Dan maar langs de branding heen en terug door de duinen. Het was vloed, dus ik moest eerst wat kilometers afleggen door het rulle zand, met straffe tegenwind. Dat is best zwaar. Terug door de duinen daarentegen was vervolgens een makkie. Het parcours van Egmond nadien bestuderend, ontdekte ik dat je daar ook eerst in zuidelijke richting over het strand loopt en daarna terug door de duinen. Dat moet toch haalbaar zijn, denk ik nu, na mijn ervaring bij Den Helder. • Camille Boyer

Boeddhistisch hardlopen

Ooit heb ik een tijdschriftadvertentie voor hardloopkleding van een groot sportmerk bewaard. De tekst sprak me namelijk erg aan. Deze luidde: 'Running releases more than just sweat'. De advertentie toont een hardloper met een soort 'woordenwolk' die om hem heen dwarrelt, met hierin woorden als 'confusion', 'silence' en 'stress'. Dit verbeeldt voor mij perfect waarom hardlopen in mijn ogen een soort 'Mindfulness' is. Volgens Wikipedia is Mindfulness een levenshouding en meditatievorm, waarvan de oorsprong in het Boeddhisme ligt: leven in het moment. Als er iets 'leven in het moment' is, is het hardlopen! Door de kadans van het lopen en de aandacht die je nodig hebt voor je lichaam, kom ik in een soort meditatieve staat, waarin ik mijn gedachten orden en mijn stress van de afgelopen dagen eruit zweet. En dat zonder meditatiekussen of yogamatje. • Tessa Stassen