Doorslaand enthousiasme

Hobby's en enthousiasme horen bij elkaar. In hun enthousiasme gaan hobbyisten soms erg ver. Zelf loop ik ook regelmatig met hartslagmeter en GPS. En ik heb ook een heel duur sportbroekje aangeschaft (overigens louter uit praktische overwegingen omdat andere exemplaren tot bloedens toe tegen mijn benen aan schuren). Maar vissers kunnen pas echt doorslaan. Ik loop langs de rivier en passeer een jonge (!) sportvisser die zijn hobby staat uit te oefenen in het nieuwste model trainingspak van een gerenommeerd A-merk. Ja, je doet aan sport of je doet het niet. Even later kom ik een normale (lees: oudere) visser tegen die in zijn camouflagepak zo afkomstig lijkt uit het Amerikaanse leger. Hij kijk me aan met vuile blik: ik verraad zijn aanwezigheid aan de vissen. • Camille Boyer

Tegen de klok in

Toen ik nog studeerde gingen we op vrijdagavond tot heel laat heel veel bier drinken in het café, om de dag erna met zijn allen in het bos te gaan trimmen en aansluitend te voetballen, net zolang totdat de kater verdwenen was. De tijd heeft intussen niet stil gestaan. De katers vallen zwaarder en het herstel duurt langer. Sporten bespoedigt het herstelproces allang niet meer. Na twee avonden achtereen iets te veel - niet eens heel erg veel - te hebben gedronken, ga ik tegen beter weten in een rondje door het park lopen, in de hoop mij daarna weer als herboren te voelen. Maar tegen het voortschrijden van de tijd valt helaas niets te beginnen. Het gaat moeizaam, de benen en het hoofd blijven zwaar. Ook tegen de richting van de klok in lopen helpt niet. • Camille Boyer

Fit en moe

Twee dagen achtereen 10 kilometer lopen. Zaterdagochtend. Druilerig weer dat doet denken aan saaie zondagen, uit de tijd dat de winkels nog dicht waren op zondag. Ik loop flink door en de regen maakt mij langzaam nat. Op de iPod klinkt mijn favoriete radioprogramma, de uitzending van vorige week. Ik voel me gebroken de rest van de dag. Twijfel op zondagochtend of ik ga lopen of verder ga slapen. Het wordt lopen. Fris en zonnig weer. In het bos wordt al druk gesport: voetballers, fietsers, paardrijders, skaters, roeiers, hardlopers. De hartslagmeter geeft maximaal 149 bpm aan. Het prettige van langzaam lopen is dat je niet, of pas aan het einde, moe wordt. Nat word je hoe dan ook. Ik luister naar het slot van mijn favoriete radioprogramma. De hele dag ben ik zo fris als een hoentje. • Camille Boyer

Waarom vissen niet leuk is

Als kind stond ik in weer en wind hele dagen te vissen om een paar ondermaatse voorntjes te vangen. Zonder wroeging trok ik de ingeslikte haak er met darmen en al uit. Wat ik er leuk aan vond, ontgaat me nu volledig. Het verbaast me dan ook hoeveel er nog wordt gevist. Zo ook deze zondagochtend. Een ietwat groezelige visser komt mij tegemoet. Op het laatste moment tilt hij de hengel op waarmee hij de weg blokkeert - als een slagboom. Verderop staan drie vissers samen te zwijgen, hun hoofden langzaam met mij meedraaiend. Vissers hebben een voorkeur voor grotere auto’s. Achter een in de berm geparkeerde KIA staat een donkergroen tentje. Er kruipt een in schutkleuren geklede man uit - met hengel en doos maden. Ik loop door en besef dat ik om vele redenen niet van vissen houd. • Camille Boyer

Bouwfraude in het Vondelpark

Een rondje Vondelpark. Lekker langzaam lopen met de iPod in de oren. Ik luister naar klokkenluider Ad Bos, indertijd bouwondernemer. Hij bracht tien jaar geleden de misstanden in de bouwsector aan het licht, wat leidde tot een parlementaire enquête en vele rechtszaken. Omdat hij ooit had aangepapt met een wethouder, werd hij zelf ook aangeklaagd wegens corruptie. Curieus: alle zaken zijn inmiddels afgekocht danwel geschikt, alleen die tegen Ad Bos loopt nog. Ik ook, het Vondelpark uit.•