Tijdens de Dam tot Damloop 2011 ontmoette ik een vroegere schoolvriend. We liepen samen op en praatten honderduit, dat wil zeggen: ik vroeg hem van alles - hoe het ging, wat voor werk hij deed, of hij kinderen had, waar hij woonde - en hij antwoordde. Na drie kwartier was ik helemaal op de hoogte. Hij had nog geen belangstelling in mijn reilen en zeilen getoond toen hij aankondigde de rest van het parcours voluit te gaan. Einde gesprek. Een jaar eerder had hij zijn debuut gemaakt in de Dam tot Damloop waarbij hij een snellere tijd had gelopen dan ik ooit had gedaan. Zijn desinteresse in mij motiveerde me en na eerst nog even in zijn slipstream te hebben meegelopen, demarreerde ik in de laatste kilometers om hem pas weer terug te zien in de einduitslag, ruim achter mij. • Camille Boyer