Record in de polder

Mijn favoriete rondje door de polder. Ik neem niets mee: geen stopwatch, geen hartslagmeter, geen GPS, zelf geen iPod. Het riet wuift, in de verte blaft een hond, vogels roepen. De wind staat gunstig, dus geen overrazende vliegtuigen. Ik heb er zin in. Tempoversnellingen van boom tot boom, van rietkraag tot verkeersbord. In Ouderkerk luiden de klokken, het is zondagochtend. Over het schelpenpad, langs het water. Een skiff haalt me in. Ik versnel en voor de volgende boom heb ik hem bijgehaald. De tempowisselingen beginnen me zwaar te vallen. Ik probeer mijn benen hoog in te blijven zetten, wat kracht kost. Vreemd genoeg voel ik me minder moe tijdens een versnelling dan daarna. De molen komt in zicht. Nog één krachtsinspanning tot de finish. Ik loop bijna een Japanse toeriste omver. Struikelend over de streep. Dit was vast een toptijd. • Camille Boyer




 

Vreemde vogels in het park

Een zomeravondrondje door vier parken. De kortste weg naar het Martin Luther King Park - een overdreven naam voor dit grasveld met een enkele boom - gaat pal langs de levensgevaarlijke Diamantbuurt. Goed opletten dus als ik een groep exotisch gekleurde mensen passeer. Bij de molen draai ik het Amstelpark in. Vijf kraaien maken met veel lawaai ruzie, waarschijnlijk om iets eetbaars. Aan de A10 ligt het Beatrixpark, waar ik vrolijk word van de uitbundig zingende merels. Richting Sarphatipark schiet ik tussen twee auto’s door en ik weet ternauwernood een stuk of dertig nurkse ganzen te ontwijken. Achter het hek van het park klinken vreemde geluiden. Vast eenden, die zitten daar gewoonlijk, maar ze klinken niet als eenden. Halsbandparkieten? Een auto met piepende v-snaar passeert langzaam. • Camille Boyer

De vrouwen van Lance Armstrong

Vanavond een rondje Vondelpark. Voor de ingang bij het Leidsebosje besluit ik door te lopen naar de Overtoom. Ik wil weten hoe het is om de twee kilometer lange straat, waaraan ik mijn hele jeugd heb gewoond, lopend af te leggen. Als kind was de straat eindeloos. Het huis van mijn vader staat in de steigers. Misschien staat hij voor het raam, maar door het steigerdoek kan ik dat niet zien. Nu is de Overtoom slechts 9 minuten en 15 seconden lang. Terug door het Vondelpark. Ik maak een extra slinger en loop over paden waar ik nog nooit heb gelopen. Een pad vlak langs het water, terwijl uit mijn iPod Mart Smeets klinkt. Hij vertelt over de talrijke vrouwen van Lance Armstrong, die allemaal op elkaar schijnen te lijken. Ik denk aan Lance en haal een loopster in. • Camille Boyer